Reis Selçuk Yoğurtçuoğlu: Ukrayna’yı Seçen Türk İş İnsanı

Tam kapsamlı işgalin yıldönümü arifesinde, Kyiv’in merkezinde “Bayraktar” tabelasının önünde tesadüfen durdum. Direnişin ilk aylarının sembolü haline gelen bu isim dikkatimi çekti. Ancak içeride beni sadece bir restorandan fazlası bekliyordu.

Duvarlar teşekkür belgeleriyle kaplıydı — askeri birliklerden, Çernivtsi polisinden, çeşitli birliklerden, hatta Başkomutan Valerii Zalujnıy’dan. Bunlar dekoratif diplomalar değil. Orduya verilen desteği belgeleyen resmi teşekkürlerdi.

Aklıma, tüm bu teşekkürlerin sahibi olan kişiyle konuşma fikri geldi. Böyle bir fırsatı değerlendirmeyen gazeteci mi olur?

Girişimci, iş insanı — Selçuk Yoğurtçuoğlu. Yakın çevresi ona Reis diyor.

Reis kimdir?

Selçuk Yoğurtçuoğlu, Türkiye’den bir girişimci. 2014 yılında Ukrayna’ya geldi — ve kaldı.

Tam kapsamlı işgalden bir ay önce Kyiv’de “Bayraktar” restoranını açtı. 24 Şubat 2022’den sonra ise iş, sadece iş olmaktan çıktı.

Her cuma kendi imkânlarıyla ücretsiz yemekler organize ediyor. Çocuk yuvalarını destekliyor. Hastanelere yardım ediyor. Yaralı askerlerin tedavi süreçlerine katkı sağlıyor. Birlikler için ekipman satın alıyor. Taleplere gereksiz gösteriş olmadan yanıt veriyor.

Sözleri sade:

“Ukrayna benim için ikinci bir vatan oldu.”

Onun durumunda bu bir beyan değil. Eylemlerle kanıtlanmış bir duruştur.

Kamerasız yardım

Desteklerinin çoğu yüksek sesli basın bültenleriyle duyurulmuyor. Duvarlardaki teşekkürler ve yardım alan askerler konuşuyor.

Selçuk Yoğurtçuoğlu kendisini kahraman olarak konumlandırmıyor. Ancak eylemlerinin sürekliliği her şeyi anlatıyor. Savaş zamanında, her kaynağın önemli olduğu bir dönemde, bu yardım sembolik değil — pratiktir.

Tam da bu nedenle, zaman zaman bilgi alanında ortaya çıkan suçlama dalgası soru işaretleri doğuruyor.

İftira bir araç olarak

Ukrayna medya alanında ses getiren bir başlık oluşturmak zor değil. Varsayımlar, genellemeler veya anonim yorumlar yeterli — ve itibar hedef haline gelebilir.

Ancak savaş koşullarında itibarsızlaştırma sadece bir çatışma değildir. Bu, istikrarsızlık faktörüdür.

Tarih şunu gösteriyor: İmparatorluklar, rakiplerini zayıflatmak için iç bölünmeleri sıkça kullanmıştır. Bir zamanlar Rus İmparatorluğu, Karadeniz üzerindeki kontrol için Osmanlı Devleti’ne karşı savaşıyordu. Bugün Rusya, Ukrayna’ya karşı savaş yürütüyor. Yöntemler değişse de mantık aynı kalıyor — böl ve zayıflat.

Bu bağlamda, savaş sırasında Ukrayna’yı destekleyen bir Türk iş insanının figürü dikkat çekicidir.

Neden ona Reis diyorlar?

Türk geleneğinde “reis” kelimesi “lider”, “kaptan” anlamına gelir. Sorumluluk alan kişiye yönelik gayriresmî bir hitaptır.

Selçuk Yoğurtçuoğlu’na bu şekilde hitap edenler, onu manşetlerden değil, yaptığı işlerden tanıyanlardır.

Onun durumunda liderlik, kamuya açık beyanlar değildir. Zor zamanda kalabilme cesaretidir. Tehlike varken çalışabilmektir. Yardım etmeyi bir zorunluluk değil, bir tercih olarak görmektir.

Anlam taşıyan bir tercih

Reis, Türkiye’de hava saldırı sirenleri ve füze tehditleri olmadan iş yapabilirdi. Ancak o Ukrayna’da kalmayı seçti. Yatırım yaptı. İstihdam yarattı. Orduyu ve sivilleri destekliyor.

Ülke savaş halindeyken, gerçekleri duygulardan ayırmak önemlidir. Eleştiri gereklidir. Ancak kanıtlara dayanmalıdır.

Çünkü bugün Ukrayna sadece toprak için savaşmıyor. Güven için, birlik için, kendi insanlarını temelsiz şekilde yıpratmama iradesi için mücadele ediyor.

Selçuk Yoğurtçuoğlu’nun hikâyesi bir tercihin hikâyesidir. Kişisel. Bilinçli. Sonuçları itibarıyla kamusal.

Ve görünüşe göre bu henüz son değil.

Belki de en önemli cevaplar ve değerlendirmeler henüz впередedir